اگر تنها ترين تنها شوم باز هم خدا هست

چقدر سخته تو چشاي كسي كه تمام عشقت رو ازش دزديد و به جاش يه زخم هميشگي رو قلبت هديه داد زل بزني و به جاي اين كه لبريز از كينه و نفرت بشي حس كني كه هنوز هم دوسش داري

چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديواري تكيه بدي و زير آوار غرورش همه ي وجودت له شه

چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما وقتي هيچي جزسلام نتوني بگي

چقدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشك گونه هاتو خيس كنه اما مجبور بشي بخندي تا نفهمه كه هنوز دوسش داري

چقدر سخته گل آرزو هاتو ، تو باغ ديگه اي ببيني و هزار بار تو خودت بشكني و آنوقت آروم زير لب بگي :

                                گل من باغچه نو مبارك

تو که رفتی پریشون شد خیالم

همه گفتن که من دیوونه حالم

نمی دونن که این دیوانه در فکر شفا نیست

که هر چی باشه اما بی وفا نیست 

چه شبی بود و چه فرخنده شبی

آن شب دور که چون خواب خوش از دیده پرید

کودک قلب من این قصه ی شاد

 
از لبان تو شنید :

زندگی رویا نیست

زندگی زیبایی ست

می توان

بر درختی تهی از بار ، زدن پیوندی

می توان در دل این مزرعه ی خشک و تهی بذری ریخت

 
می توان

از میان فاصله ها را برداشت

 
دل من با دل تو

 
هر دو بیزار از این فاصله هاست

دارم حرف می زنم

داشتم حرف می زدم از همه آن چه که نداریم.

ازتدبیری که حسرتش را می خوریم.

از کسی که هیچ نمی داند غیر از ادعا.

از آدم هایی که قدرت همراه با سرمای  هوا در این روز ها عقلشان را به کل ضایع کرده.

داشتم حرف می زدم.

دوستم گفت: کشک است.

گفتم: خیلی حرف هامو تحویل گرفتی .

باز آش بدون کشک مزه نداره.

اما حرف ما معلوم نیست این قدر هم بی ارزه.

شاه ماهی (گوگوش)

زندگي يعني چكيدن

همچو شمع از گرمي عشق

زندگي يعني لطافت 

گم شدن در نرمي عشق

زندگي يعني دويدن

بي امان در وادي عشق

رفتن و آخر رسيدن بر در آباديه عشق

مي توان  هر لحظه هر جا عاشق و دل داده بودن

پر غرور چون آبشاران بودن اما ساده بودن

مي شود اندوه شب را از نگاه صبح فهميد

يا به وقت ريزش اشك شادي بگذشته را ديد!

ميتوان برگريه ي ابر با خيال غنچه خوش بود

زايش آينده را در هر خزاني ديدو آسود

ميتوان هر لحظه هر جا عاشق ودل داده بودن

پر غرور چون آبشاران بودن اما ساده بودن. 

تویی که تمامی لحظات زندگی مرا محاصره کردی

تویی که نمی دانم که خواهی آمد ؟

اصلاً بگو ببينم مي آيي؟

مي آيي.... تا با تمام دلتنگي هاي سرزمين آرزوهايم وداع كنم؟

مي آيي.... تا شقايق هاي قلبم دوباره جان بگيرد؟

مي آيي.... تا از درياي نگاهت

قطره اي هم بر كوير چشمانم بريزم؟

مي آيي.... تا ستاره هاي آسمان زندگانيم

از ناله هاي شبانه ام آرام بگيرند؟

كاش مي دانستم از اوج كدامين قله

،

از دل كدامين شب ، از عمق كدامين

جنگل خواهي آمد

تا برايت قلبم ، اين بزرگ ترين سرمايه ام را

پيش كش آورم و به تو بگويم

**** دوســتــــت دارم****

آخرهاي فصل پاييز

يه درخت پير و تنها

تنها برگي روي شاخش

مونده بود ميون برگا

 يه شبي درخت به برگ گفت: كاش بموني در كنارم

آخه من ميون برگا فقط تنها تو رو دارم

وقتي برگ درخت رو مي ديد

داره از غصه مي ميره

با خدا راز و نياز كرد

اونو از درخت نگيره

 با دلي خرد و شكسته گفت: نذار از اون جدا شم

اي خدا! كاري بكن كه تا بهار همين جا باشم

اومد تو خلوت شبونه

از دلش با خدا مي گفت

 غافل از اينكه يه گوشه، باد همه حرفاشو مي شنفت

باد اومد ، با خنده اي گفت:آخه اين حرفا كدومه؟

با هجوم من رو شاخه، عمر هر دوتون تمومه

 يه دفعه باد خيلي خشمگين، با يه قدرتي فراوون سيلي زد به برگ و شاخه

تا بگيره از درخت جون

ولي برگ مثل يه كوهي به درخت چسبيد و چسبيد

تا كه باد رفت پيش بارون

بارون هم قصه رو فهميد

 بارون گفت:  با رعد و برقم، مي سوزونمش تا ريشه 

تا كه آثاري نمونه ديگه از درخت و بيشه

ولي بارون هم  مثل باد توي اين بازي شكست خورد

به جايي رسيد كه بارون آرزو كرد كه ميمرد

برگ نيفتاد و نيفتاد

آخه اين خواست خدا بود

هر كي زندگي شو باخته

دلش از خدا جدا بود

تراکه دارم- غم چه دارم؟

    دل ازجهانی خبرندارد

        قسم به مستی- که بی دوچشمت

              سبوسبو می اثرندارد

                      اگربلایی- واگر دوایی

                                    دل ازتو دیگر حذر ندارد

به طعنه مشکن- بهای دل را

   که ره به جایی دگرندارد

       پرنده ی دل- زکوی عشقت

              کجاگریزد؟ که پرندارد

                      من ودوچشمی - که جزبه رویت

                               به روی دیگر- نظرندارد

                                          من ونگاهی - که بی نگاهت

چوشمع بی جان- شررندارد

     بلای جانم- توگرنباشی

            شب جدایی سحرندارد

                      جدانگردی- توازدل من

                                   که شاخ بی برثمرندارد

من اگر عاشقم دست خودم نیست...
عاشقی معجزه ی زندگی است

من و تو مثل دو خط موازی هستیم که اگه به هم نرسیم همیشه در کنار هم هستیم

به او بگویید که دوستش دارم

به او بگوييد دوستش دارم

با صدايي آهسته ،

آهسته تر از صداي بال پروانه ها

به او بگوييد دوستش دارم

با صدايي بلند ،

بلند تر از صداي پرواز کبوتران عاشق

به او بگوييد دوستش دارم

با هيچ صدايي،

چون فرياد دوستت دارم

نياز به صداي بلند يا کوتاه ندارد

فرياد دوستت دارم را

ميتوان با تپش يک قلب به تمام جهانيان رساند

پس بگذار بدون هيچ شرمي بگويم دوستت دارم.

دوستت دارم

فرداي ديروزت را رها کن

علی رضا جان تو تو دنیا فقط برام مهمی

 هر وقت که دل کسي رو شکستي روي ديوار ميخي بکوب